Anarchizm a socjalizm

Poniższym wpisem, po długim okresie bezczynności, chciałbym wrócić do tworzenia dłuższych i krótszych wpisów na blogu, przede wszystkim dla samego siebie. Może kogoś również zainteresuje te kilka słów.

Jestem w Hiszpanii i nie można nie zastanawiać się nad anarchizmem (w tym także anarchokapitalizmem) bez sięgnięcia do historii CNT (Confederacion Nacional del Trabajo, Krajowa Konfederacja Pracy). W jednym z poprzednich wpisów pokazywałem przykład Czarnej Katalonii, czyli jednego z sukcesów anarchizmu w XX w., kiedy anarchizm z ideologii stał się codzienną rzeczywistością.

Wiele osób, zwłaszcza nie będących fanami anarchizmu, wrzuca tę ideologię do jednego worka z innymi, które wg nich są prawie takie same np. utożsamiając anarchizm z marksizmem (a następnie z bolszewizmem-leninizmem, dochodząc aż do maoistów i Pol Pota). Przecież, i to, i tamto, wszystko to socjalizm (dzisiaj to słowo ma jednak niewłaściwy wydźwięk).

Czytam obecnie książkę La C.N.T. en los anos rojos (del sindicalismo revolucionario al anarchosindicalismo 1910-1926), napisaną przez Antonio Bar. Opisuje CNT, czyli jedną z największych organizacji anarchosyndykalistycznych w historii jako połączenie: anarchizmu, socjalizmu, syndykalizmu rewolucyjnego i radykalizmu. Pragnę zwrócić uwagę, że socjalizm i anarchizm osobno.

Krótka notka historyczna: wpierw było FRE (Federacion de Trabajadores de la Region Espanola, Federacja Robotników Hiszpańskich), która została rozbita. Powstaje Organizacja Anarchistyczna Hiszpanii, (Organizacion Anarquista de la Region Espanola), potem Pakt Pomocy i Solidarności (Pacto de Ayuda y Solidaridad) też rozwiązana. Po FRE powstaje Solidaridad Obrera (SO). Konkurencyjna wobec niej zostaje Union Obrera. SO było ruchem robotniczym opartym na modelu francuskim. Konkurencyjnie działa lerrouxismo od Lerrouxa, która od skrajnej lewicy ostatecznie przechodzi na stronę prawicy. Na SO wpływa wówczas anarchizm, francuski model upada w samej Francji (liderzy nie sprawdzają się podczas I wojny światowej, popierając konflikt w Europie), zawodzą dotychczasowe środki walki ruchu robotniczego. Z tych przemian w Hiszpanii wyłania się na końcu anarchosyndykalizm, która jest ewolucją Hiszpańskiej Sekcji I Międzynarodówki (złamanej przez konflikt anarchokolektywistów z Bakuninem na czele oraz z drugiej strona Marksa z jego zwolennikami socjalizmu etatystycznego). W 1910 r. jest kongres założycielski CNT, jednak dopiero po wojnie ruch nabiera siły.

Czym jest zatem anarchizm?

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s